هدف: مقایسه نمایه توده بدنی یا BMI در افراد مبتلا به سندرم اکسفولیشن (XFS) و افراد فاقد این سندرم در مراجعان به درمانگاه چشم مرکز پزشکی شفا در کرمان. روش پژوهش: در یک مطالعه مقطعی، از بین مراجعان مستمر به درمانگاه، 84 نفر از افراد مبتلا به XFS (گروه مورد) به طور متوالی انتخاب شدند و BMI آنها تعیین شد. به ازای هر فرد مبتلا به XFS، یک نفر از افراد فاقد این سندرم (گروه شاهد) داری سن و جنس یکسان با فرد مبتلا انتخاب و تعیین BMI شد. در گروه مورد، افراد مبتلا به XFS اعم از افراد مبتلا یا غیر مبتلا به گلوکوم و افراد مبتلا به عوارض مرتبط به XFS وارد مطالعه شدند. BMI دو گروه با هم مقایسه گردید. یافته ها: سن افراد مورد مطالعه از 47 تا 84 سال و به طور متوسط 1/9±8/62 سال بود. ابتلای یک طرفه به XFS در زنان 78 درصد و در مردان 54 درصد بود. BMI در افراد مبتلا به سندرم اکسفولیشن 94/3±52/20 و در گروه شاهد 55/4±84/22 بود (005/0=P). نتیجه گیری: افراد مبتلا به XFS در مقایسه با افراد غیر مبتلا، دارای BMI پایین تری می باشند. ممکن است عواملی نظیر سوء تغذیه اختلال جذب یا عوامل سیستمیک دیگر در ایجاد XFS نقش داشته باشند.

زمینه و هدف: با توجه به اهمیت ویژه تحول جسمانی و ارتباط آن با تحول روان شناختی در دوران نوجوانی، هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تصویر بدنی و نمایه توده بدنی با بهداشت روانی در چارچوب تحول در دختران بود.روش: طرح پژوهش حاضر تحلیلی مقطعی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر 16-11 ساله شهر تهران بود که در سال تحصیلی 94-1393 در مقطع پنجم ابتدایی، هشتم و دهم دبیرستان مشغول به تحصیل بودند. دانش آموزان کلاس پنجم به عنوان اوایل نوجوانی، دانش آموزان کلاس هشتم به عنوان میانه و دانش آموزان کلاس دهم به عنوان انتهای نوجوانی در نظر گرفته شده اند. نمونه ای به حجم 384 نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و به پرسشنامه های نگرانی درباره تصویر بدنی (لیتنتون و همکاران، 2005)، نمایه توده بدنی (لیتلتون، آکسوم و پوری، 2005)، و سلامت عمومی کلبرگ و هیلیر (1979) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های ضریب همبستگی و رگرسیون چندمتغیره استفاده شد.یافته ها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیر تصویر بدنی قوی ترین پیش بینی کننده است که به تنهایی 21 درصد از واریانس سلامت عمومی را تبیین می کند. همچنین نتایج تحلیل داده ها نشان داد بین متغیرهای تصویر بدنی و نمایه توده بدنی با بهداشت روانی در دختران در دوره های مختلف تحول تفاوت معناداری وجود دارد (p<0.01).نتیجه گیری: باتوجه به نتایج پژوهش حاضر می توان گفت که بین تصویر بدنی و نمایه توده بدنی با بهداشت روانی در دختران نوجوان رابطه وجود دارد و در سطح مقایسه تحولی، انجام مداخله برای بهبود تصویر بدنی می تواند در کانون توجه قرار گیرد.

پیش زمینه و هدف: نوجوانی یک دوره بحرانی و آسیب پذیرترین سن ازنظر انواع مشکلات روانی و یک دوره سرنوشت ساز برای توسعه چاقی و مشکلات سلامت روان مرتبط با آن می باشد. رفتارهای خوردن نامناسب و چاقی نگرانی بزرگی در دوران نوجوانی می باشد که می تواند مرتبط با خطر بروز بسیاری از بیماری های مزمن در بزرگ سالی باشد و در حقیقت محور اصلی چاقی در نوجوانان، رفتارهای غلط و نادرست خوردن می باشد. هدف این مطالعه تعیین ارتباط رفتارهای خوردن با نمایه توده بدنی در نوجوانان دختر دبیرستان های شهر خوی بود.مواد و روش کار: روش مطالعه توصیفی همبستگی تحلیلی است. تعداد 264 نفر از دانش آموزان دختر مقطع دبیرستان شهر خوی در سال 95 به روش تصادفی چندمرحله ای انتخاب و وارد مطالعه شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه رفتار خوردن داچ DEBQ، متر و ترازوی دیجیتالی جمع آوری گردید. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند.یافته ها: بر اساس یافته های این پژوهش 64.8 درصد ازنظر نمایه توده بدنی در سطح نرمال و درمجموع 35.2 درصد نمونه ها دارای نمایه توده بدنی غیرطبیعی هستند. محرکات خارجی خوردن با نمایه توده بدنی رابطه منفی (r=0.13) و محدودیت غذایی با نمایه توده بدنی رابطه مثبت (r=0.46) دارد (p<0.05).بحث و نتیجه گیری: یافته ها حاکی از این بود که خوردن خارجی و محدودیت غذایی بر نمایه توده بدنی تاثیر دارد. بنابراین با توجه به اهمیت بالای دوران بحرانی نوجوانی، توجه به رفتارهای خوردن و سبک های خوردن نوجوانان برای پیشگیری از اضافه وزن و چاقی آن ها امری مهم می باشد.

زمینه: مطالعه های همه گیر شناختی، حاکی از وجود ارتباط بین دریافت کلسیم و چاقی است.هدف: مطالعه حاضر به منظور تعیین ارتباط بین میزان دریافت کلسیم با نمایه توده بدنی در دختران نوجوان انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در سال 1387 بر روی 863 نفر از دانش آموزان دختر مقاطع راهنمایی و دبیرستان شهر زنجان انجام شد که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های مشخصات فردی، یادآمد خوراک 24 ساعته و استاندارد فعالیت های فیزیکی ((GPPAQ بود. میزان کلسیم دریافتی در نرم افزار EPI6 محاسبه شد. داده ها با آزمون های آماری کای دو، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند.یافته ها: دریافت کلسیم در %73.8 دانش آموزان، نامطلوب و میانگین نمایه توده آن ها 3.5±20.1 بود. تحلیل رگرسیون خطی نشان داد میزان کلسیم دریافتی اثری در پیش بینی شاخص توده بدنی ندارد.نتیجه گیری: با توجه به یافته ها و از آنجا که کمبود دریافت کلسیم در دختران نوجوان به عنوان یک ماده مغذی با ارزش می تواند آنان را در معرض بیماری هایی چون پوکی استخوان قرار دهد، لزوم توجه جدی در سطح جامعه جهت آموزش نوجوانان و خانواده ها و تغییر سبک زندگی آنان بیش از پیش مطرح می شود.

زمینه و هدف: این مطالعه برای تعیین آمادگی جسمانی و ارتباط آن با نمایه توده بدنی دانشجویان انجام شد تا بتوان با استفاده از اطلاعات به دست آمده و شناخت وضعیت موجود در جهت افزایش سطح فعالیت های بدنی و تقویت این شاخص ها برای دانش آموختگان دانشگاه های علوم پزشکی برنامه ریزی کرد.روش بررسی: در یک مطالعه مقطعی در سال 1383 کلیه دانشجویان گروه پزشکی (مجموعا 513 نفر) در بدو ورود به دانشگاه مورد مطالعه قرار گرفتند. نمایه توده بدنی و چربی زیر پوستی در چهار نقطه (عضله سه سر بازو، دوسر بازو، سوپرا ایلیاک و زیر استخوان کتف) و همچنین میزان آلودگی جسمانی با استفاده از تست یوروفیت ارزیابی شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS ویراست 11 و آزمون آماری Pearson Correlation استفاده گردید.یافته ها: میانگین وزن دانشجویان مورد مطالعه 60.1 کیلوگرم و میانگین قد آنان 163.9 سانتی متر و میانگین توده بدنی 22.3 کیلوگرم بر مترمربع بود. میزان لاغری (نمایه توده بدنی کمتر از 20) در افراد مورد مطالعه %27.1 و میزان وزن بیش از حد طبیعی (نمایه توده بدنی بین 25 تا %16.1 (30 و میزان چاقی (نمایه توده بدنی بیش از %3.7 (30 بود. میزان وزن بالا و چاقی در دانشجویان پسر بیشتر بود. نمره کل محاسبه شده برای تست های آمادگی جسمانی در هر گروه خانم ها و آقایان همبستگی معنی دار معکوس با وزن، نمایه توده بدنی، درصد چربی بدن و نسبت دور کمر به دور هیپ داشت. دور هیپ نیز همبستگی مستقیم معنی داری با آمادگی جسمانی در دو جنس داشت.نتیجه گیری: با توجه به رقابت کنکور به نظر می رسد شرکت دانشجویان گروه پزشکی در فعالیت فیزیکی موثر در قبل از ورود به دانشگاه کم باشد. لذا به جهت اهمیت نقش دانشجویان در سلامت جامعه، ایشان باید برای شرکت در فعالیت های ورزشی منظم در دوره دانشگاهی تشویق شوند.

مقدمه: در جهان امروزی چاقی شیوع فزاینده ای دارد. شیوع چاقی در زنان بیش از مردان است خصوصا در زمان یائسگی. یائسگی نشانه سالمندی و فرآیندی بیولوژیک و غیر قابل اجتناب است، که تاثیر قابل ملاحظه ای بر کیفیت زندگی فرد دارد و شناخت عوامل موثر بر کیفیت زندگی در زمان یائسگی مساله مهمی در زندگی زنان است.هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه نمایه توده بدنی با کیفیت زندگی زنان یائسه شهر نیشابور انجام گرفته است.روش کار: این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی است که در آن 375 خانم یائسه 65- 40 ساله نیشابوری بدون سابقه جراحی برداشتن رحم و تخمدان ها و یا هورمون درمانی همزمان با روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای طی سال 1391 انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه اطلاعات فردی و فرم مشاهده و پرسشنامه کیفیت زندگی زنان یائسه در مراکز بهداشتی و مساجد جمع آوری و با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون،کای دو و آزمون تی و رگرسیون خطی تجزیه تحلیل گردیدند.نتایج: واحدهای پژوهش میانگین سنی 55.4±5 داشتند. طبق آزمون همبستگی پیرسون رابطه ای میان نمایه توده بدنی و کیفیت زندگی مشاهده نشد (P=0.998). بین متغیرهای سن و ورزش با کیفیت زندگی بر اساس آزمون همبستگی پیرسون رابطه آماری معنی داری وجود داشت (به ترتیب P=0.002 و P=0.029). هم چنین براساس رگرسیون خطی متغیرهای سن، تاهل، دخانیات، ورزش و مسکن با کیفیت زندگی زنان یائسه مرتبط بوده اند.نتیجه گیری: در این پژوهش نمایه توده بدنی تاثیری بر کیفیت زندگی زنان یائسه نداشت. با افزایش سن کیفیت زندگی بهبود یافته بود و زنانی که ورزش می کردند از کیفیت زندگی مطلوب تری برخوردار بودند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: تعیین ارتباط بین BMI (body mass index) و ابتلا به استحاله سنی ماکولا (ARMD) از نوع اگزوداتیو.روش پژوهش: این مطالعه مورد- شاهدی بر روی 60 بیمار مبتلا به ARMD اگزوداتیو و 60 شاهد بدون این عارضه انجام شد که همگی بالای 50 ساله بودند. بیماران دو گروه از نظر سن، جنس، سابقه سیگار کشیدن، ابتلا به فشار خون بالا و BMI مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. مقایسه فراوانی ها با استفاده از آزمون مربع کای و مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون t در سطح معنی داری P<0.05 انجام شد. برای عوامل اضافه وزن (BMI>25kg.m2) و کشیدن سیگار، نسبت شانس (OR) و فاصله اطمینان 95 درصد (CI%95) محاسبه شد.یافته ها: در گروه مورد 66.7 درصد و در گروه شاهد 43.3 درصد افراد مرد بودند (P<0.01). متوسط سن گروه مورد 71.0 سال و گروه شاهد 71.4 سال بود. متوسط BMI در گروه مورد 26.77 و در گروه شاهد 25.32 کیلوگرم بر متر مربع بود (P>0.05). در گروه مورد، 5 درصد لاغر (BMI<20kg.m2) ، 35 درصد دارای وزن متناسب (20≤BMI≤25kg.m2) و 60 درصد دارای اضافه وزن بودند، این فراوانی ها در گروه شاهد، به ترتیب 15 درصد، 38.3 درصد و 46.7 درصد بودند (P>0.05). اضافه وزن، قبل (0.81-3.57 :OR=0.71) و بعد از حذف سیگار (0.73-2.6: CI%95و OR=1.65) تاثیری بر بروز ARMD اگزوداتیو نداشت ولی نقش سیگار در بروز ARMD اگزوداتیو (2.33-49.74: CI%95 و OR=10.54) معنی داری بود.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که ارتباط آماری معنی داری بین BMI و ARMD اگزوداتیو وجود ندارد.

مقدمه: یکی از مشکلاتی که باعث عدم موفقیت افراد در کاهش وزن می شود، عدم آشنایی و شناخت موانعی است که افراد با آن روبرو هستند. هدف این تحقیق بررسی عوامل موثر بر کاهش نمایه توده بدنی (BMI) در زنان تحت رژیم های لاغری مراجعه کننده به درمانگاه است.روش: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 100 نفر از زنان مراجعه کننده 65-18 ساله با BMI>23 که 3 ماه تحت رژیم لاغری بودند صورت گرفت. وضعیت تن سنجی و ویژگی های زمینه ای کلیه زنان از پرونده آنها استخراج و همراه با سطح فعالیت فیزیکی و دیگر متغیرهای مورد نظر توسط پژوهشگر از تمام زنان پرسیده و پاسخ ها در پرسشنامه وارد شد. داده ها با استفاده از آزمون t زوج، آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون مجذورکای مورد بررسی قرار گرفت. سطح معنی داری 0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: زنانی که بیشترین میزان کاهش BMI را نشان دادند،کاهش مصرف غذاهای پرچرب (%77) و غذاهای نشاسته ای و شیرین (%74) را به عنوان دو عامل موثر در کاهش BMI خود عنوان کردند. هم چنین زنانی که 10% و بیشتر از وزن خود را از دست داده بودند،کاهش حجم مواد غذایی (43.8%) و افزایش مصرف میوه و سبزی (81.2%) را به عنوان دو عامل کاهش BMI خود نام بردند. هم چنین مهم ترین مانع در کاهش BMI، به ترتیب سختی تحمل رژیم کم کالری (42%)، عدم رضایت همسر و خانواده (33%) و مشکلات پزشکی (27%) عنوان شد. رابطه معکوسی بین سطح تحصیلات و شیوع چاقی ((P=0.005 و رابطه مستقیمی بین سن و شیوع چاقی (P=0.004) دیده شد. در سنین زیر 45 سال، عامل زیبایی و در سنین بالای 45 سال توصیه پزشک مبنی بر ضرورت کاهش وزن در صدر دلایل مراجعه به درمانگاه بودند. رابطه معنی داری بین میزان کاهش BMI و سطح فعالیت بدنی دیده نشد.نتیجه گیری: توصیه های متخصص تغذیه برای کاهش غذاهای پرچرب و معرفی جانشین های مناسب به بیماران پیش از شروع رژیم درمانی اهمیت ویژه ای دارد. با توجه به سخت بودن تحمل رژیم های کم کالری لازم است متخصصین تغذیه با معرفی رژیم های لاغری مناسب، احتمال موفقیت در رژیم درمانی را افزایش دهند.